Lake Bunyony, Lake Mburo en Lwengo
Het is nu meer dan een maand geleden dat ik naar Uganda ben geweest. Na alle stress weer in Nederland te hebben gehad voor school enz. heb ik nu eindelijk vakantie, dus tijd genoeg om mijn blog af te maken, en veder te schrijven waar ik gebleven was.
Vrijdagochtend vertrokken we, voor een rit van ruim 6 uur, naar Lake Bunyonyi waar we tot zondagochtend zouden blijven. Het was vooral even bijkomen van wat we allemaal hadden gedaan en hadden gezien. Ditwas het enige meer in Uganda waar we konden zwemmen, omdat het te koud is voor watervlooien en dergelijke.
Zondagochtend vertrokken we, voor een rit van 3,5 á 4 uur naar lake Mburo waar we 1 nachtje tussen de wilde dieren zouden slapen. De tenten stonden in een grote cirkel voor de veiligheid en al het eten moesten we in de busjes leggen, anders zouden de zwijnen letterlijk de tent instormen. We hebben er 2 gamedrive's gedaan, een 's avonds en een 's ochtends. We hebben heel veel impala's en zwijnen gezien, zebra's, nijlpaarden, vervet monkeys, bavianen, topi's, waterbucks, buffels en watusi-runderen (koeien met echt hele grote horens).
's ochtends na de gamedrive gingen we door naar ons laatste project, project Lwengo waar we de laatste 5 dagen zouden doorbrengen. Door wat vertraging (de auto van een man deed het niet meer en de gewoonte daar is om dan gewoon ook jou auto aan de kant te zetten en die vreemde te helpen) kwamen we later aan in Lwengo waar al die kindjes op ons hebben staan wachten in die hitte.
Toen we aankwamen stonden er allemaal kinderen van de school (terwijl het zomervakantie was), in 2 rijen waar wij doorheen moesten lopen, allemaal liedjes te zingen. We moesten buiten op de schoolbankjes gaan zitten en werden we verwelkomd door de docenten, directeur en hoofdprojectleider. Daarna ging het schoolkoor voor ons allemaal liedjes zingen (en geloof me, ze konden echt heel goed zingen & dansen!), over hoe blij ze waren dat we er waren, dat ze er heel lang naar uit hadden gekeken en dat het moment nu eindelijk daar was. ''we're happy to see you'', ''it's a happy day and it is rememorable''. Ik kreeg echt een brok in mijn keel van al die liedjes en volgens mij de rest ook haha.
Voor de aankomende 3 ochtenden werd de groep verdeeld in 5 kleinere groepjes, omdat het handiger was de projecten met wat minder mensen tegelijk te doen. Mijn groepje ging: schoollokaal verven, housevisits doen en een huis bouwen.
Bij de housevisits gingen demi en ik samen met een lokal naar 3 huizen. Je kreeg een vragenlijst mee. Wij stelde de vragen in het engels aan de lokal en zij vroeg het dan in het Ugandees aan gezinnen. Wij hadden 3 oude vrouwtjes. Voorbeelden van vragen waren: ben je getest op HIV/AIDS, heb je kinderen en gaan je kinderen naar school, gebruik je medicijnen, hoelang is het lopen naar de waterput en hoeveel jerrycans worden er gevuld per dag? Zelf moesten we controleren of de hygiëne (voor Ugandese begrippen) goed was. Had ze een keuken, een latrine, waste ze zichzelf? We werden samen met een ander groepje afgezet bij een waterput, die het ander groepje ging bouwen en wij moesten vanuit daar lopen naar de huisjes, en dat was echt heel ver. Maar het was echt een super ervaring, dat ik echt nooit ga vergeten. Tijdens de housevisits besefte ik me echt hoe moeilijk de mensen het hier hebben, ondanks dat ze toch zo tevreden en gelukkig zijn met wat ze daar zelf hebben. Ze moeten 5 tot 8 keer per dag water halen, wat soms een half uur tot een uur lopen is en dat dan nog heen en terug, terwijl je hier in Nederland gewoon 'even' naar de kraan loopt en dat het water er gewoon uitstroomt, warm óf koud. Als je die housevisits hebt gedaan besef je echt wat voor luxe leven je hier eigenlijk leidt.
Bij het huis bouwen was het skelet van het huis al neergezet (van takken!). Wij moesten het klei maken en dan dat in het skelet leggen. Het was zwaar werk, en ook nog in de brandende zon. De familie voor wie het huis was hielp zelf ook mee.
Bij het schilderen van het lokaal hebben we de grondlaag aangebracht, waardoor de volgende groep het lokaal een kleurtje kon geven met allemaal leuke tekeningen zoals giraffen, olifanten en leeuwen.
Na de projecten deden we sport en spel met de kinderen. Zo gingen we oefenwedstrijdjes voetbal doen tegen de Ugandeese kinderen, want de laatste dag was het dan zover: Nederland - Uganda. Ook heb ik nog meegeholpen met spelletjes met de meisjes. Je zag echt duidelijk dat de oudste het voor het zeggen had. Ze kende ook annamarietje koekoek, dat hadden ze geleerd van de vorige volunteers. Je zag echt dat ze veel Nederlandse dingetjes kende, omdat er veel Nederlandse volunteers waren geweest.
We hebben tijdens het project in Lwengo ook nog een begrafenis meegemaakt. De dag ervoor werd op een boda boda omgeroepen dat er iemand was overleden en dat bleek de oma van de hoofdprojectleider te zijn. Uit respect zijn we daar heengegaan. De begrafenissen in Uganda worden in de tuin gehouden van de overledene. Er wordt een gat in de grond gegraven en de overledene wordt in doeken gewikkeld en later in de grond gelegd. Er werden veel speeches gehouden, en later werd er gezongen. Alleen kregen wij meer aandacht in plaats van de speeches die werden gehouden, omdat we 'muzungu's' blank waren.
Tijdens de een na laatste dag in Lwengo was dan dé wedstrijd: Nederland - Uganda, het is uiteindelijk 2-2 geworden, de eerste Nederlanders die níet verliezen van de Ugandeese jongens haha. 's avonds hadden we het eten van ons leven (in Uganda) gehad, na de afgelopen dagen geleefd te hebben van rijst, rolex, watermeloen en ananas waren er nu patatjes -> aanvallen !! De volgende ochtend werden er allemaal afscheidsliedjes voor ons gezongen en was het tijd om terug naar Entebbe te rijden.
's avonds hebben we bij de backpackers in Entebbe gegeten, waar we de reis ook begonnen waren. Nu was het wachten tot we naar het vliegveld konden gaan en terug te vliegen naar Nederland. Bij het vliegveld hebben we afscheid genomen van alle drivers en expeditieleiders; en nee afscheid nemen bestaat niet.
Ik heb enorm genoten, geleerd, gezien, gedaan, ervaring op gedaan, indrukken gehad, en dit was zeker een reis om écht nooit te vergeten! Ik hoop dat jullie mijn verhalen leuk vonden om te lezen, en het een beetje een indruk heeft gegeven hoe het in Uganda/Afrika is, maar om het écht te begrijpen, want het valt gewoon niet te beschrijven, moet je het zelf met eigen ogen gezien hebben haha
Heel erg bedankt iedereen!
xxx Romy
Naar huis
Aan alle mooie dingen komt een einde..........
Wij kijken in ieder geval uit naar Romy's thuiskomst!
Na twee fantastische weken en een prachtig afscheid bij Lwengo waarbij de
Worldmappers dansend werden bedankt voor hun inzet,
beginnen de jongeren vandaag aan de terugreis.
Wij hopen dat ze een goede en comfortabele reis hebben!
Bijna naar huis......
De jongeren hebben zich de afgelopen dagen in kleine groepjes ingezet voor Lwengo en daarbij grote resultaten bereikt. Zo hebben ze geholpen bij het maken van een watertank, het bouwen van een huis voor daklozen, het schilderen van een klaslokaal van een school en hebben ze huisbezoeken in de community gedaan om te inventariseren welke mensen hulp nodig hebben en te praten over zaken als hygiëne, hiv en gezond eten. Daarnaast zijn ze op een begrafenis geweest van de 105 jaar oude oma van een van de mensen die hen verwelkomd had bij aankomst. Ook dit vonden de Worldmappers heel bijzonder om mee te maken. 's Avonds wordt er veel gevoetbald met de lokale bevolking en daarom staat voor vanavond bij Lwengo de 'grote finale Uganda - Nederland' gepland. Ter ere van hun afscheid wordt er zelfs een geit geslacht voor op de barbecue en scharen ze zich nog eenmaal met hun nieuwe vrienden rond een kampvuur. De laatste dagen in Uganda is er nog gelegenheid om wat souvenirs te kopen, te internetten, rustig aan te doen en zich voor te bereiden op hun terugreis. Met een beetje geluk volgen dan ook snel de eerste verhalen en foto's van de jongeren over deze bijzondere dagen bij Lwengo!
Zondag 13 mei komt Romy 's morgens rond zeven uur weer aan op Schiphol.
Warm welkom bij Lwengo
Het zal de komende tijd lastig zijn voor Romy om haar blog bij te werken, vandaar deze informatie via ons.
Na even lekker bij te zijn gekomen aan Lake Bunyonyi, is Romy op safari gegaan bij Lake Mburo. Hier kampeerde ze tussen de wilde zwijnen en zagen ze zelfs nijlpaarden!
Helemaal aangesterkt en weer opgeladen, reisden ze gisteren terug naar het oosten om zich een aantal dagen in te zetten voor het project Lwengo (hiervoor ging ze per slot van rekening naar Uganda).
Lwengo ligt op een klein half uur rijden vanaf Masaka. Vanaf de hoofdweg leidt het een kilometerslange weg het binnenland in naar een groot ruraal gebied met diverse dorpjes en gemeenschappen. Zowel de regio als het project dat ze bezoeken dragen de naam Lwengo. De organisatie zet zich in om een einde te maken aan de heersende armoede ter plaatse.
Met programma's voor kinderen en volwassenen wordt op verschillende terreinen gewerkt om mensen de middelen te geven om op eigen benen te staan. Dit begint met een kinderdagopvang en een basisschool, waar honderden kinderen dagelijks les krijgen. Daarnaast richt Lwengo zich op basisbehoeften, variërend van schoon water, voedselzekerheid en een inkomen tot programma's voor bewustwording, bijvoorbeeld hiv/aids.
Hier werden de worldmappers op een bijzondere wijze ontvangen door een enorme meute Ugandese kinderen, die met enthousiast gezang lieten merken hoe blij ze met hun komst waren. 'Onze' jongeren waren erg onder de indruk, emotioneel zelfs en menigeen pinkte een traantje weg aldus Jetske.
Met tent en al hebben ze intrek genomen in de basisschool, zodat ze in ieder geval een paar nachten droog zullen slapen. Hier dompelen ze zich een paar dagen lang helemaal onder in het Ugandese leven. Geen stromend water of elektriciteit dus en helemaal back to basic!
Lwengo heeft een uitgebreid programma voor de Worldmappers voorbereid, waarbij ze in hele kleine groepjes diverse activiteiten zullen ondernemen zoals:
* community toers;
* bouwen van huizen voor kwetsbare gezinnen;
* huisbezoeken;
* bereiden van lokaal eten;
* het bouwen van de school
* het maken van bakstenen
* bouwen van watertanks.
UIteraard is er ook tijd voor sport en spel met de kinderen ingepland.
Dit was het weer even, jullie kunnen nu een beetje een indruk krijgen waar Romy tot vrijdag mee bezig is. Ongetwijfeld zal ze zelf als ze tijd/stroom heeft ,of als ze terug is in Nederland jullie uitgebreid informeren, dus houdt de site in de gaten!
Project Kim Vogel
2-05-12
Olyota mzungu! (hallo alles goed blanke!?)
's morgens ging de wekker alweer om kwart voor 6! vandaag zouden we naar Kim Vogel gaan, ze is een nederlandse die een opvangtehuis voor mishandelde, afgestoten en ondervoede kinderen heeft opgericht. Kim heeft echt een indruk op me achtergelaten, alle verhalen die ze heeft vertelt, hoe en wat ze allemaal doet, en natuurlijk hoe ze ooit is begonnen. Ze begon op de school ST Paul Kaaso, waar ze vrijwillig werkte. er werd een babytje gebracht van ruim een week die ergens in de bosjes was gedumpt, kinderen die zo mishandeld werden dat ze niet meer thuis konden wonen, kinderen die niet gewenst waren die werden achtergelaten en er was zelfs een meisje die in de latrine was gegooid.Kim kon geen afscheid meer nemen van de kinderen die ze daar had geholpen en wat ze had op¨gebouwd waardoor ze in Uganda is gebleven.
Ze heeft verschillende projecten lopen, een daar van is voor ondervoede kinderen, waar wij deze dag mee aan de slag gingen. We hadden de groep in tweeën gesplitst, en ik ging als eerste op de boda-boda's, een typische ugandees voertuig die je echt overal ziet rijden, het is een soort van brommer waar je inclusief de driver met genoeg proppen met zijn 4ren op kan.
We gingen hous visites doen bij babytjes die heel erg ondervoed waren geweest. we gingen ze wegen om te kijken of ze vooruit gingen, en dat was gelukkig wel het geval bij alle kindjes die wij hadden gewogen. Ze wogen de kindjes door een touw met een weegschaal op te hangen en dan het babytje aan de haak onder de weegschaal te hangen. Ook zijn we bij een vrouw langsgeweest die de zorg van een kindje met een waterhoofd opzich had genomen.
het is zo leuk om te zien dat door de hulp van kim, de gezinnen zo vooruit gaan. de ondervoede kinderen waren zo ondervoed dat hun benen en voeten helemaal waren opgezwollen, dat hun vel helemaal was los gaan laten bij de armen en bij de bovenbenen. en als je de housvisites gaat doen dat ze dan (bijna) helemaal gezond zijn.
de reis van huis tot huis was echt ongelofelijk mooi, we reden door de (super groene!) bergen. helaas had het die ochtend super hard geregend en geonweert waardoor het een en al modder en waterplassen was waardoor we best vaak wegslipten, gelukkig hadden we een super goede boda driver dus hield hij de boda aardig overeind.
tussen de middag hebben we super ugandees geluncht. dat deden we bij de oma (46 jr oud) van rosa, de geadopteerde dochter van Kim. Rosa was het meisje die in de laterine was gegooit. We hebben rijst, (roze) pindasaus, chiapatti's soort pannekoeken, meloen, aardappeltjes en van soort bananen gemaakte aardappelpuree gegeten, met de handen. na het eten zijn we terug naar het huis van Kim en zijn we vanuit daar een wandeltocht gaan doen met een foto-opdracht. we moesten van 5 verschillende soorten fruit, groente, dieren en hardwerkende ugandeze een foto maken. Doordat we van fruit en groente foto's moesten maken heb ik super veel soorten geproeft. We moesten ook jerrycans meenemen, die we bij een waterput moesten vullen. We hebben echt heel lang gelopen voordat we eindelijk bij het oude vrouwtje kwamen, want we haalden het voor haar. ze was ons super dankbaar, en dat alleen al door water te brengen.
deze dag heeft me echt heel erg geinspireerd en het heeft ook echt een indruk op me gemaakt. Ik wil hier niet meer weg haha.
morgen gaan we naar lake bunyoni voor 2 nachten en 1 nachtje in het wild kamperen tussen de nijlpaarden bij lake mburo.
wera mba! (doei!) xxx romy
Aan de slag!
Gisterenavond belde Romy en vertelde ons wat ze allemaal had gedaan die dag. Om jullie een kleine indruk te geven heb ik foto's geplaatst omdat Romy niet altijd in de gelegenheid is om jullie op de hoogte te brengen. Het is in Uganda de normaalste zaak van de wereld dat de stroom regelmatig uitvalt en tja, dan wordt het moeilijk om je blog bij te houden. Gelukkig worden wij ouders op de hoogte gehouden door Worldmapping, dus vandaar dat ook julilie op deze manier ook 'gedeeltelijk' op de hoogte worden gehouden. Zodra Romy de kans krijgt zal ze zeker ervoor zorgen dat haar eigen verhaal hier komt te staan.
Gisteren 1 meiwerd de groep in drieën verdeeld enis Romy eindelijkecht aan de slag gegaan bijde projecten om te helpen.Het groepje van Romy stak letterlijk de handen uit de mouwen en de voeten in de modder om zogenaamde 'fuel saving stoves' te maken.Deze simpelekookconstructies zijnvoor lokale gezinneneen alternatief voor koken op open vuur. Ze zijn veiliger, verbruiken minder brandstof (hout) en zijn daardoor beter voor het milieu en de portemonnee. Romy vertelde ook dat ze het overgeleven klei aan de plaatselijke kinderen had gegeven zodat ze konden kleien. Op de foto kun je zien dat zij een kip had gemaakt en de kinderen waren daar ongelooflijk blij mee. Romy is ongelooflijk enthousiast en is blij dat ze wat kan betekenen voor de plaatselijke bevolking.
Entebbe en Masaka
hallo allemaal hier dan eindelijk een berichtje uit Uganda!
28-04-12
De vliegreis is super goed gegaan, we kwamen rond half 11 ´s avonds aan op het vliegveld in Entebbe. Het was echt heel anders dan op Schiphol, je kan je echt niet kan voorstellen hoe het daar aan toe ging. We hadden toen ons Visum gekocht en reden door naar onze eerste bestemming: Entebbe. Gelukkig waren de tenten al opgezet dus hoefden we dat niet zelf te doen.
29-04-12
's ochtends tijdens het ontbijt kregen we te horen dat de fietstour door Entebbe niet doorging, dus gingen we in de busjes een tour door Entebbe doen. We zijn naar een vissersdorpje geweest, naar een plek waar vroeger de koning zat waar hij mensen zegende en de botanische tuin. De botanische tuin is daar zo mooi, ik keek echt mijn ogen uit. Het is daar heel erg groen en het staat helemaal vol met bloemen, planten en bomen . En het leukste was dat er ook apen waren. Van het overgebleven fruit van tijdens de lunch hebben we de apen gevoerd. We kwamen laat in de middag weer terug, het was erg warm geweest die dag dus wou ik even douchen, maar er was geen water meer (in afrika kijken ze daar niet vreemd van op) en de stroom was uitgevallen. 's avonds hebben we gezellig met een hele groep aan de tafel liedjes gezongen (denk aan mijn tante in marokko haha, maar ook hele leuke normale), want emiel had zijn gitaar meegenomen.
30-04-12
's ochtends hoorden we dat er weer water was, en warm!! wat een geluk haha. Dus lekker gedoucht. We zouden vandaag naar Kampala gaan (de hoofdstad) maar dat ging niet door omdat het te onrustig is. Na het douchen moesten we onze spullen opruimen en de tenten afbreken want we gingen vandaag door naar Masaka. na een lange reis in het busje maakten we een tussenstop, en dat was precies op de evenaar! bij de foto's zie je dat ik op het noordelijk en zuidelijk halfrond sta, hoe leuk haha. Na een halfuurtje gingen we door naar Masaka naar de backpackers waar we overnachten. Toen moesten we zelf onze tent opzetten en het is nog in 1 keer goed gegaan ook. we hebben net avond gegeten en het was echt heel erg lekker (vis, rijst, in olie gebakken aardappels, en als toetje een stukje watermeloen). Ik zit nu lekker buiten op een stoel deze blog te schrijven. Voor me op het grasveldje zitten ze met een kampvuurtje met de gitaar te zingen. Het is om kwart voor 8 hier al pik zwart.
deze aankomende drie dagen gaan we naar projecten, als alles volgens schema gaat (wat hier dus best vaak verandert) gaan we morgen kleiovens bouwen bij project CEPO, overmorgen naar Kim Vogel, en de derde dag naar Chedra.
dit was het weer, ik weet niet wanneer ik nog een keer de tijd krijg en stroom maar dan zien jullie wel weer een nieuw verhaal en foto's verschijnen!
xxx Romy